Book 2.391-401

Arma dabunt ipsi.' Sic fatis deinde comantem
Androgeo galeam clipeique insigne decorum
induitur laterique Argivum accommodat ensem.
Hoc rhipeus, hoc ipse Dymas omnisque juventus
laeta facit: spoliis se quisque recentibus armat.
Vadimus immixti Danais haud numine nostro
multaque per caecam congressi proelia noctem
conserimus, multos Danaum demittimus Orco.
Diffugiunt alii ad navis et litora cursu
fida petun; pars ingentem formidine turpi
scandunt rursus equum et nota conduntur in alvo.

Book 2.378-390

Obstipuit retroque pedem cum voce repressit.
Improvisum aspris veluti qui sentibus anguem
pressit humi nitens trepidusque repente refugit
attollentem iras et caerula colla tumentem,
haud secus Androgeos visu temefactus abibat.
Inruimus densis et circumfundimur armis,
ignarosque loci passim et formidine captos
sternimus. Aspirat primo Fortuno labori.
Atque hic successu exsultans animisque Coroebus
'O socci, qua prima' inquit 'fortuna salutis
monstrat iter, quaque ostendit se dextra, sequamur:
mutemus cipeos Danaumque insignia nobis
aptemus. Dolus an virtus, quis in hoste requirat?

Aeneid 2.370-377

Primus se Danaum magna comitante caterva
Androgeos offert nobis, socia agmina credens
inscius, atque ultro verbis compellat amicis:
'Festinate, viri! Nam quae tam sera moratur
segnities? Alii rapiunt incensa feruntque
Pergama: vos celsis nunc primum a navibus itis?'
Dixit, et extemplo (neque enim responsa dabantur
fida satis) sensit medios delapsus in hostis.

Aeneid 2.347-360

Quos ubi confertos audere in proelia vidi,
incipio super his: 'Juvenes, fortissima frustra
pectora, si vobis audentem extrema cupido
certa sequi, quae sit rebus fortuna videtis;
excessere omnes adytis arisque reictis
di quibus imperium hoc steterat; succurritis urbi
incensae: moriamur et in media arma ruamus.
Una salus victis nullam sperare salutem.'
Sic animis juvenum furor additus. Inde, lupi ceu
raptores atra in nebula, quos improba ventris
exegit caecos rabies catulique relicti
faucibus exspectant siccis, per tela, per hostis
vadimus haud dubiam in mortem mediaeque tenemus
urbis iter; nox atra cava circumvolat umbra.

Aeneid 2.361-369

Quis cladem illius noctis, quis funera fando 360
explicet aut possit lacrimis aequare labores?
Urbs antiqua ruit multos dominata per annos;
plurima perque vias sternuntur intertia passim
corpora perque domos et relligiosa deorum 365
limina. Nec soli poenas dant sanguine Teucri;
quondam etiam victis redit in praecordia virtus
victoresque cadunt Danae. Crudelis ubique
luctus, ubique pavor et plurima mortis imago.